Λιθογραφία (Επιπεδοτυπία)

Δεν υπάρχει χάραξη με την κλασσική έννοια της αφαίρεσης υλικού. Στηρίζεται στην αρχή ότι λίπος και νερό δεν αναμιγνύονται. Σε επιφάνεια ειδικής πέτρας ή ειδικά επεξεργασμένου τσίγκου, ο καλλιτέχνης με ειδικά λιπαρά κραγιόνια (λιθογραφίας) σχεδιάζει τη σύνθεση του. Αυτή τη σχεδιασμένη σύνθεση, με διάφορους τρόπους χημικούς τη στερεοποιεί πάνω στην επιφάνεια της πέτρας (λιθογραφική πλάκα) ή του λιθογραφικού τσίγκου. Το χαρακτηριστικό αυτής της λιθογραφικής επιφάνειας είναι ότι έχει πόρους, λόγω επεξεργασίας, ώστε να κρατά νερό (σε μορφή υγρασίας). Αν υγράνουμε την επιφάνεια, το νερό θα καταλάβει τα ελεύθερα (μη γραμμένα) μέρη, δεν θα πειράξει όμως το σχέδιο, διότι είναι λιπαρό. Αν κατόπιν μελανωθεί η επιφάνεια με ένα κύλινδρο και μελάνι λιθογραφίας(λιπαρό), το μελάνι θα "κάτσει" μόνο στα λιπαρά μέρη δηλαδή στο σχέδιο. (Διότι όπου έχει νερό δεν "κολλάει" λόγω της λιπαρότητας). Τοποθετείται χαρτί στη μελανωμένη επιφάνεια και τυπώνεται στο λιθογραφικό πιεστήριο η πρώτη λιθογραφία.

λιθογραφία σε τσίγκο-zinc plate lithography